Pszenżyto ozime

Pszenżyto ozime ma pośrednie wymagania glebowe pomiędzy pszenicą a żytem. Jest gatunkiem zdecydowanie mniej wrażliwym na toksyczne działanie glinu, manganu i żelaza niż pszenica, więc może być z powodzeniem uprawiane na znacznie słabszych i mniej zasobnych stanowiskach. Najwyższe plony pszenżyta uzyskuje się na kompleksach pszennych bardzo dobrych, a wraz z pogarszaniem się jakości gleby jego plenność spada. Najbardziej racjonalna jest uprawa pszenżyta, na kompleksie żytnim bardzo dobrym, gdzie plonuje zdecydowanie wyżej niż pszenica, jęczmień i żyto. Pszenżyto jest ciekawą alternatywą dla gospodarstw rolnych o profilu produkcji roślinnej, ze względu na wysoką zdrowotność i zimotrwałość oraz niższe wymagania glebowe i pokarmowe roślin. Za najbardziej przydatne do uprawy pszenżyta uznawane są gleby zaliczane do kompleksu glebowego żytniego bardzo dobrego i żytniego dobrego. Najlepszymi przedplonami są: rzepak, okopowe, motylkowe, kukurydza i owies. Dostępne odmiany: Belcanto (Danko), Tadeus (Saaten Union), Comodoro (HR Strzelce), Tributo (Danko), Orinoko (Danko), Rotondo (Danko).